s w e e t - p e a

Today is MONDAY!

ไม่ได้เข้ามาเขียนตั้งนาน เพราะช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาเกิดเรื่องมากมาย

เหนื่อยทั้งกาย เหนื่อยทั้งใจ แต่ก็ต้องทน ต้องอยู่แบบไม่มีใครให้ได้

ถึงแม้ว่าจะไม่มีคุณอยู่ข้างๆอีกต่อไปแล้ว  อย่างน้อยก็ยังมีความทรงจำดีๆ ที่นึกถึงทีไรก็ยิ้มได้

เวลาเหนื่อยๆ น้ำใสๆมันเอ่อล้นที่เบ้าตาทุกทีสิน่า คิดถึงแม่กับพ่อจัง

ได้ยินเสียงแม่กับพ่อทีไร กลั้นน้ำตาไม่ได้ทุกที

ไม่อยากให้แม่กับพ่อรู้ว่าลูกสาวขี้แง กลัวเค้าเป็นห่วง

เพราะเค้าคิดเสมอว่าลูกสาวคนนี้เข้มแข็งเหมือนพ่อ ... หนูจะเข้มแข็งค่ะ

วันนี้ฝนตกตอนเย็น เวลากลับบ้านด้วยสิ เป็นวันแรกที่ต้องเดินกางร่มตากฝนกลับเอง

เดินจากที่ตึกไป MRT  ฮ่วย...น้ำตาจะไหลอีกแล้ว เป็นอะไรเนี่ยชั้น ... เข้มแข็งสิวะ!

พยายามตั้งสติแล้วเดินๆๆๆๆ  รถไฟคนแน่นจัง แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวก็ถึงแล้วน่า ทนๆ

พอถึงห้อง...กรี๊ดดด กุงเกงยีนส์ตูไปไหน ตากไว้เมื่อวาน

อ่อ ลมพัดหล่น ดีนะที่หล่นที่ระเบียงไม่ร่วงลงไปข้างล่าง แหะๆ ขอบคุณพระเจ้า

เลยต้องซักใหม่อีกรอบ ยิ่งปวดๆไหล่ด้วย เฮ้อ ต้องซัดยาคลายกล้ามเนื้ออีกแล้วคืนนี้

เมื่อกี้ ก่อนขึ้นลิฟท์ แอบแว๊บไปถามคุณพี่ที่เคาท์เตอร์ เรื่องห้องว่างด้วย

ใจเราก็อยากอยู่ห้องนี้ต่อเลยนะ  จะได้ไม่ต้องขนของอะไรไปไหน

ไม่ต้องลำบากเพื่อนๆด้วย  แต่อีกใจนึงก็นะ...พี่ชั้นใช้ห้องอย่างโหด

เตียงก็หัก  ที่รองนั่งชักโครกก็พัง  สายชำระใช้ไม่ได้อีก

ประตูห้องน้ำก็เน่า โอววว จอร์จ  ช่วยซ่อมก่อนได้มั้ยวะ

ตูรับไม่ได้จริงๆ ฉกปกอีกตะหาก แง่มๆ

คิดถึงแม่จัง....อยากกอดพ่อด้วย ฮือๆ